Qeybtii 22-aad

SAAXIIBKA XUN

Beri baa Aabe wuxuu wiilkiisii ku yiri "Aabow iska ilaali Saaxiibada xun-xun, waayo haddii aad si kasta u wanaagsan tahay oo aad saaxiibo xun-xun la dhaqanto xumaantooda ayaad la wadaagaysaa, marka dambena waxaad isku beddelaysaa mid sidoodii oo kale u xun, hase yeeshee wiilkii arrintaa shaki buu ka muujiyey, oo wuxuu ku yiri; Aabihii qofka wanaagsan weligii wuu wanaagsan yahay, qofka xunna xumaantiisa isagaa wata, odaygii wuxuu soo qaaday saxarad ay ku jiraan miro tufaax oo dhammaantood ay wanaagsan yihin, xabad tufaaxa oo bolol ah ayuu dhex geliyey. Wiilkii baa soo booday oo yiri "Aabbo tan bololka ah ka dhex saar kuwa kale si aanay u xumaynin" hase yeeshee Aabihii baa Wuxuuna ku yiri wiilkiisii intuu u yeeray "waxaan fiirinaynaa bas sida ay saameyn ugu yeelato" dhowr bari kadib ayuu santuuqii furay, wuxuuna odaygii tusay wiilkii xabbaddii tufaaxa aheyd oo tufaaxyadii kale oo dhan bololkii gaarsiisay, markaasuu wuxuu ku yiri; ma aragtaa Aabe tufaaxaa bololka ahi wuxuu ka dhigan yahay saaxiika xun, tufaaxyadii kale ee fiic-fiicnaana waxay ka dhignaayeen saaxiibka wanaagsn, hadday is dhexgalaana sidaa ayuu saaxiibka xun u fasahaadiyaa saaxiibka fiican".

WIIL WAA UUN AABIHII.

Beri baa oday waxay gaadhay bakhaylnimadiisu hadduu shilin gacanta u soo galo wuxuu ku oran jiray shilinkaas Immisaa dal baad soo martay, immisaa jeeb baad gashay, immisaa mid hooseeya saraysiisay, hadda aniga ayaa ku leh, mana wareegaysid mana dhibtoonaysid, markaas buu wuxuu ku ridan jirey koleygiisii , wuxuuna intaas u raacin jirey ku deg magaca ilaahey meel aan lagugu dhibeyn. Waxaa la yiri; "ninkaa kuma rido kolaygiisa shilin haddii uu ku ridana weligii kama soo saarin, ninkaas qoyskiisa waxay ku noolaayeen nolol ciriiri ah oo dhib badan, waxayna u baryi jireen Alle ka baryi jireen inuu ninkan dhaafiyo ciriirigana uu ka qaado, sanooyin yaer ka dibna ilaahay ayaa ducadii ka aqbalay qoyskii ninkii reerka u aabo ahaana wuu dhintay.markaasay mart keliya yiraahdeen haa kah hada ayaan ka reysaneynaa, cuno qabateyntii, waxaa safar ka yimid wiil uu dhalay odaygii dhintay oo geerifda aabihiis sso maqlay, wuxuuna la wareegay xukunkii iyo xoolihiiba gurigiisiina wuu degay markaasuu wuxuu ku yiri dadkii "maxaa Aabahey iidaan u ahaan jiray?" waayo dhaqaalaha waxaa ugu horeeya in la qorsheeyo iidaankeena, waxay dadkii ku yiraahdeen "wuxuu agta dhigan jiray Subag burcad ah oo fadhiya, taasoo muufadana dusha kaga masaxan jiray, wuxuu wiilkii itusa oo ii keena weelka subaggu ku jiro" markay u keeneen wuxuu ku arkay radii muufada oo korka sidaa uga masaxay, markaasuu wuxuu ku yiri dadkii "waa maxay subagan yaa farta dhex mariyey?" waxay ku yiraahdeen far ma ahane waa muufadii aabahaa uu sidaa u soo marin jiray".

Wiilkii labada gacmood ayuu isku garaacay, wuxuuna yiri Aabahay Allaha u naxariisto.

Ma sidan buu wax u dhaqaaleyn jiray, ileen wuxuu aniga iyo walaalahay naga qasaariyey hanti badan, waayo waxaa uga filaa iidaan inuu subaga uriyo oo sidaa muufada ugu cuno ama meel fog intuu dhigo uu korka ka tuso.

(waxaa sheekadan la mid ah ninkii beeraleyda ahaa ee la yiri soorta caanaa lagu cunaa, ee intuu haanta caanaha ah naagta ka iibsaday daboolka ka qaaday ku yiri soortii 'sooray caano waa tanaa isagoo kor ka tusa'

Qeytbtii 21-aad halkaan ka Aqriso